Tüm duyularını kullanabildiğin bir hayatı hisset!

Papatyalara baktı güzel kadın ve… (2. Bölüm: Sonraki 15 saniye)

image

     Artık, yekpareydim o gözlerde. Madden dokunulur, koklanır halde, karşımda olmadığı halde, biliyordum.. biliyordum, zihnimde ayıramayacaktım gözlerimi o camı temiz pencereden, gönlündeki temizliğin yansımalı gerçekliğinden…
      Bir ara düşündüm, “Acaba o temiz duygular birbirimize bakarken, gözlerinde gördüğüm kendimle, onda yarattığım etkiyle bir alakası var mıdır?” diye. Bir an öyle kapıldım ki, sanki aydınlığım, nefesim, sadece ondaymış gibi hissettim. Saçmaladım tabi. Bir faniye, yaşamımın devamı için gerekli unsurları yüklerken, bence saçmaladım. O, zaten işleyen hayatımda sadece vesile olurdu. Onu yaratana ulaşma arzusuyla yanıp tutuştuğum bu sonlu yolda, şükre neden olurdu, inancımı desteklerdi, böyle etkili hislere neden olabilecek bir yaratılışla karşımda olduğu için…

     Tane tane çıkardığı kelimelerle, soft bir müzik hissiyle seslendi bana. Sesiyle okşadı, biraz ilgi verdi, sevecenliği es geçmedi.
     Sesler geldi bana. Ancak bütün değildi. Önce sesinde hissettiklerimi duydum. Sonra kitlendiğim gözlerindeki yansımamı gördüm. Bunun bana özel, ince ince dokunmuş bir an olduğu hissediliyordu.

     Aniden irkildim. Anlam veremedim başta ama sıyrıldım, o an olduğum yerde yaşadığım başka duygulardan sıyrıldım ve döndüm gerçeğe, maddemin olduğu yere. Bir savunma sistemi gibi, ondan savunuyordu beni. Düşüncelerimin dudaklarıma serpilmesini engellemek içindi sanki. Hemen dudaklarıma odaklandım. Hislerimi oraya yoğunlaştırdım. Evet! İçim rahatladı. Birbirlerinden hiç ayrılmamışlardı.      Dudaklarımı bıraktığım gibi bulduğumda anladım. Biraz rahatladım, iç güdüsel. Anlamak istedim, neden rahatladım? Onun bilmemesi mi gerekiyordu,  zihnimde yaşattıklarını? Bilse ne olurdu? Hisler de içimden, savunma da içimden. Ben yaşayayım ama yaşatmayayım mı acaba? Ya da zamanı değildi. Dudaklarım da zamansız ele vermemişlerdi beni…
     Herşeyi bir yana istiflediğimde, sesler anlamlaştı, netleşti zihnimde;
“Ne düşünüyorsun bayım?”…
     “Ne mi düşünüyorum? Bilsen ne değişecek bilmiyorum ama seni fazla düşünüyorum. Bunu gözlerimde görebildin mi sen de?” diye mırıldandım, dudaklarımı dahi kımıldatmadan…


Daha fazlası için,

İnstagram

@kameraygun

« »